Tadeusz Ajdukiewicz. Portrait of a Gentleman with White Collar, 1906
Trudno po latach od powstania tego obrazu przypisać nazwisko mężczyźnie sportretowanemu przez artystę. Tadeusz Ajdukiewicz był jednym z bardziej wziętych prawdziwie salonowych portrecistów. Być może Węgrzy (a może nawet Austriacy) będą najbliżej prawdy. Jeśli osoba jest historycznie ważna to i portret ma wartość nie tylko historyczną ale i monetarną. W innym przypadku trudno uzasadnić zapłacenie 3-4 tysiące euro, lub wszcząć bitkę aukcyjną, za portret nieznanego mężczyzny.
Lot 146. Tadeusz Ajdukiewicz (Wieliczka 1852-1916 Cracow). Portrait of a Gentleman with White Collar, signed, dated and inscribed Tadeusz Ajdukiewicz, Budapest 1906, oil on canvas, 69 x 52 cm. Estimate 3,000-4,000 euro. Dorotheum. 06/24/19
Franciszek Starowieyski.Etude de personnages, 1983
Prace szkicowe Franciszka Starowieyskiego słabo się sprzedają, zarówno w Polsce i na pozostałych rynkach. Na czerwcowej aukcji we Francji sprzedano tylko jeden z trzech jego szkiców. W Polsce panuje ciekawa ostrożność na tle prac Starowiejskiego być może na tle wygenerowanej w 2005 roku afery związanej z falsyfikatem j pracy Zjawa, sprzedanej w Polswissart z certyfikatem autentycznosci podpisanej przez ‘eksperta’ https://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/falszywa-zjawa-starowieyskiego-pogrzebala-eksperta,263167.html, ze__Zjawa___Final_bezprecedensowej_prowokacji.html. Nawet bardzo dobry pastel Starowieyskiego Sebastiana spadł w Agrze Art na aukcji kilka dni temu i jest do nabycia w galerii z zabawnie zakwalifikowanym, przez jakiegoś sezonowego pracownika, okresem powstania ‘Okres: przed 1800’ (czyżby na podstawie datowania pracy ‘1695′ przez artystę?).
Lot 39. Franciszek STAROWIEYSKI (1930 – 2009). Etude de personnages, 1983. Encre sur papier, signée et datée au crayon, 29,5 x 42 cm. Estimate 500-700 euro. Thierry Desbenoit. 06/17/19. Sold 567 euro.
Franciszek Starowieyski.Etude de décors, 1986
Lot 40. Franciszek STAROWIEYSKI (1930 – 2009). Etude de décors, 1986. Crayon et gouache sur papier, signée et datée au crayon, 29,5 x 42 cm. Estimate 500-700 euro. Thierry Desbenoit. 06/17/19.
Franciszek Starowieyski. Etudes, 1985
Lot 41. Franciszek STAROWIEYSKI (1930 – 2009). Etudes, 1985. Crayon et gouache sur papier, signée et datée au crayon, 29,5 x 42 cm. Estimate 500-700 euro. Thierry Desbenoit. 06/17/19.
AveMaria Piotra Stachiewicza była wielokrotnie reprodukowana w postaci pocztówek przed I wojną światową. Tych pocztówek dotrwało wiele; są czarno-białe, kolorowane, kolorowe. Na ich podstawie można porównać tę ‘pocztówkową’ kompozycję do pracy jaka została wystawiona w Dorotheum. Wydaje mi się, że praca z Dorotheum może być repliką autorska. Różnice pomiedzy kompozycją pocztówkową a aukcyjną najlepiej widać przyglądając się fakturze kory grubej brzozy. Są też i inne drobne różnice. Dodatkowo, niedaleko sygnatury (mało czytelnej) znajduje się chyba nieprzypadkowy napis rep. Co on oznacza? Zatem, czy jest to (znakomita) replika autorska?
Lot 147. Piotr Stachiewicz (Nowosiolk 1858-1938 Cracow). “Ave Maria”, from the folk tales of the Mother of God series, signed, dated P, Stachiewicz rep. 1895, oil on panel, 57.5 x 35.5 cm. Estimate 1,500-2,000 euro. Dorotheum. 06/24/19 (192816)
Nieduża i zgrabna kompozycja w ładnej oprawie. Brak sygnatury artysty to drobna wada. Duże płótna Wilhelma Kotarbińskiego wyceniane są pomiędzy 50,000 – 100,000 euro. W Polsce również jego prace są wysoko cenione. Rekordową cenę osiągnęła Wenecka serenada wylicytowana w 2015 r w Desie za 1,500,000 złotych.
Wilhelm Kotarbiński. Musical Entertainment
Lot 119. Vasili (Wilhelm) Kotarbinsky (Nieborów near Lódz 1849-1921 Kiev). Musical Entertainment, on the reverse old label bearing the artist’s name, oil on panel, 19 x 31.8 cm, framed. Estimate EUR 6,000.- 9,000. Dorotheum. 06/24/19 (1912160)
Michał Świder. Quaerebam semper Exspectam semper, 2001-2002
Warto przedstawić twórczośći Michała Świdra i zaprezentować dwie jego prace z niedawnych zagranicznych aukcji. Jest praktycznie nieobecny na polskich rynkach aukcyjnych a na jego prace w Polsce kolekcjonerzy czekali miesiącami, jeśli nie latami. Praktycznie wyizolował się ze środowiska malarskiego i nie dbał o opinie krytyków. Malował na odludziu pod Krakowem. Absolwent ASP w Krakowie.
Zamiast pisać o malarzu podaję poniżej kilka cytatów z prasy. Ten pierwszy to fragment opublikowany kilka dni temu z okazji koncertu krakowskiego poety Leszka Długosza:
Na sztalugach
umieszczonych na estradzie ustawiono 7 nieeksponowanych do tej pory obrazów M.
Świdra, zmarłego w lutym w podkrakowskim Czernichowie w wieku 57 lat. – To
pierwsze pośmiertne, pozapublicystyczne przywołanie tego oryginalnego,
metafizycznego, wyrafinowanego artysty, w Polsce znanego na razie w wąskim
kręgu wielbicieli jego talentu, którego dzieła na świecie znajdują się w
prestiżowych kolekcjach. Miejmy nadzieję, że ta prezentacja będzie krokiem na
pięknym szlaku wiodącym do poznania sztuki Michała i zapewnienia mu należnej,
wysokiej pozycji w historii współczesnego malarstwa polskiego – stwierdził L.
Długosz.
Poeta znał
malarza od kilkunastu lat. – Prócz malarstwa ujmowała mnie w nim pewnego
rodzaju wspólnota w ocenie rzeczywistości i wyborze postawy. Był czystym
artystą, skupionym na tym, co najistotniejsze. Swoiste pójście przeciw zamętowi
świata łączyło się z materią, którą przedstawiał na obrazie z elegancją i
wykwintnością kulturową. To, co zostawało na jego obrazach, było skondensowane do
jedynie potrzebnych elementów; nie było tam tumultu, hałasu. To była wytworna
powściągliwość artystyczna. Istotę jego malarstwa ująłem w wierszu “Na
żałobnych tablicach starożytności”, opublikowanym potem w tomie
“Dusza na ramieniu”, na którego okładce znalazł się jeden z obrazów
Michała – przypomniał L. Długosz. (Gosc.pl krakowski, https://krakow.gosc.pl/doc/5653589.Leszek-Dlugosz-Proba-koncertu-pozegnalnego)
Dyptyk z marcowej aukcji Quaerebam semper Exspectam semper (Zawsze szukam, Zawsze czekam) został namalowany w Nowym Jorku.
Michał Świder. Quaerebam semperMichał Świder. Exspectam semper
Lot 9268. Swider, Michal (1962 Sedziszów Malopolsk – ) Öl/Lwd., mit Gold verziert, “Quaerebam semper Exspectam semper“, zweiteiliges Gemälde, rs. umfangreich bez., signiert und datiert 2001-2002, zusammen in breiten mattgoldenen Holzrahmen gesetzt (min. best.), die Einzelbilder ca. 40 x 98 cm, Gesamtmaß mit Rahmen ca. 58 x 218 cm, Studium an der Kunstakademie in Krakau. Auktionshaus Heickmann KG. 03/16/19.
Michał świder. NOX IAM, 2003
Lot 166. Michal Swider 1962 Sedziszów Malopolski – “NOX IAM” – Öl/Lwd. (3). Je 80 x 70 cm. Sign. r. u.: Swider. Rückseitig auf der mittleren Tafel betit., sign. und dat.: “NOX IAM” / “NOC JNZ…” / MMIII (2003) (…). Jeweils rückseitig auf jeder Leinwand sign. Rahmen (als Triptychon). Reserve 5,000 euro. Kastern. 09/22/18
Dwa duże oleje Józefa Chełmońskiego z aukcji w Sotheby’s. Pierwszy z nich, Nocna jazda, może wzbudzić szalone żądze posiadania, zarówno u kolekcjonerów lecz chyba głównie polskich domów aukcyjnych mogących spodziewać się dużego zarobku na odsprzedaży. Ta praca pochodzi z monachijskiego okresu jaki przerodził się wkrótce u malarza w komercyjnie znakomity (podobna tematyka) okres paryski. Tak roszalalych w pędzie koni chyba żaden z polskich ‘koniarzy’ nie był w stanie namalować. Nie zdziwiłbym się, gdyby cena osiągnięta za to rozmiarami wielkie płótno, przy dobrej reklamie (do jakiej się przyczyniam), znacznie przekroczyła estymację. Myslę, że 500,00 funtów pownno być łatwo osiągnięte.
Druga praca jest spokojna, powstala już po powrocie artysty z Francji i wielu bardziej ceni sobie ten okres od tego komercyjnego. Każda praca Chełmońskiego jest dużym wydarzeniem na rynku. O obu będzie się sporo mówić i napięcie będzie rosło.
Lot 36. JÓSEF CHELMONSKI 1849 – 1914. Midnight Ride, signed, dated and inscribed JÓZEF CHELMOŃSKI / 1873 – Monachium lower left, oil on canvas, 96.5 by 182cm., 38 by 71½in. Provenance: Maria Zaleska, France (by the 1930s); thence by descent. Exhibited: New York, The Metropolitan Museum of Art, Nineteenth Century Polish Paintings: A Loan Exhibition, 1944, no. 16 (as Midnight Ride), illustrated in the catalogue; Montreal, McGill University, Polish Art Exhibition, 1966
A sleigh charges through the
snow on a winter’s night. Driven by a man whose face is concealed by a
plume of black hair, his passenger is a woman whose nostalgic gaze is a
reminder of what, or whom, she might have left behind in the haste of her
departure. The intensity and power of the composition is further enhanced by
the yellow cape ruffled by the wind and by the exhaustion palpable in the
horses’ faces.
Born in Boczki, a small village near Lowicz in central Poland, Chelmonski learned basic drawing technique from his father. At the age of thirteen, he began training with Wojciech Gerson at the Warsaw School of Drawing and – thanks to the assistance of fellow Polish artist Josef Brandt – continued his studies at the Munich Academy of Fine Arts. In 1875 Chelmonski moved to Paris where he developed an impressive international reputation through the promotional efforts of his dealer Adolphe Goupil. By the late nineteenth century, Chelmonski’s compositions were eagerly sought by many prominent British and American collectors who coveted the artist’s depictions of Polish peasant life and of Troikas and Chetverkas (threesomes and foursomes) galloping across the steppe in particular. A smaller canvas of this same subject, dated 1879, is in the Muzeum Śląskie, Katowice, Poland. Estimate 200,000-300,000 GBP. Sotheby’s. 07/10/19 (19337500)
Józef Chełmoński. Hunting in the Meadows, 1895
Lot 38. JÓSEF CHELMONSKI 1849 – 1914. Hunting in the Meadows, signed and dated JOSEF CHELMONSKI / 1895 lower right, oil on canvas, 74 by 117cm., 29 in by 46in. Provenance: Maria Zaleska, France (by the 1930s); thence by descent. Estimate 30,000-50,000 GBP. Sotheby’s. 07/10/19 (1968750)
Jan Zdzisław Konopacki. Waiting for the Ferry, 1881
Był to malarz I illustrator o znakomitym rysunku specjalizujacy się w portretach i pracach o charakterze rodzajowym, szczególnie wiejskim. Na rynku polskim jego prace są bardzo rzadkie a na zagraniczym pierwszy raz widzę. Scenka rodzajowa Waiting for the Ferry przedstawia, prawdopodobnie niedzielne, po zakończonej mszy w widocznym w oddali kościele, spotkanie u przewozu przez rzekę ‘pańskiego’ powozu z grupą odświętnie ubranych chlopów. Praca ta ma znakomitą ilustrowaną w katalogu nowojorskim proweniencję z wystawy w Metropolitan Art w Nowym Jorku. Wątpię jednak by udało sie tę pracę sprzedać w podanych widełkach cen. Inna praca Konopackiego, Powrót żniwiarzy, z tego samego paryskiego okresu (1880) była dwa razy wystawiana w Rempexie w Warszawie (2018, 1019) z wyceną 70,000 – 100,000 złotych, dwa razy spadła i jest do nabycia za 40,000 złotych. W moich oczach, jest to lepsza kompozycja od tej sprzedawanej w UK. Konopacki to zapomniany malarz, wiele jego prac uległo zniszczeniu w czasie wojny, no i moda sie zmieniła. Być może znajdą się zainteresowani tą pracą jeśli uda się ją taniej kupić od tych widełek estymacyjnych. Nie znamy jednak reserve price.
Jan Zdzisław Konopacki. Waiting for the Ferry, 1881
Lot 37. JAN KONOPACKI Polish 1856 – 1894. Waiting for the Ferry; signed and dated J Konopacki / Paris 1881 lower right, oil on canvas, 45 by 85cm., 17½ by 33½in. Provenance Maria Zaleska, France (by the 1930s); thence by descent. Exhibited: New York, The Metropolitan Museum of Art, Nineteenth Century Polish Paintings: A Loan Exhibition, 1944, no. 39 (as Waiting for the Ferry), illustrated in the catalogue, Montreal, McGill University, Polish Art Exhibition, 1966. Estimate 15,000-20,000 GBP. Sotheby’s. 07/09/19. Sold 12,500 GBP.
Praca ta pojawiła się szybko w Polsce, w warszawskiej Desie-Unicum (12/12/2019, lot 14) i została sprzedana za 80,000 złotych
Jan Zdzisław Konopacki. Powrót żniwiarzy, 1880. Źródło: Rempex
W sumie aż dwa trupy są związane z tą pracą, trup modelki i jej męża. Nie do końca znałem historię Pięknej Zośki. Widziałem wielokrotnie jej portrety, w różnych ujęciach i różnych strojach ludowych, malowane pastelami przez Stachiewicza. Ten portet jest chyba największy, naturalnej wielkości. W domu, może stanowić ciekawy element dyskusji kierującej na kobiecą urodę polączoną z zazdrością męża…a może nawet zdradą i wynikającą z niej zbrodnią. Temat na opowiadanie książkowe a może fabuła na film.
Lot 129. Piotr Stachiewicz (Polish, 1858-1938). Krakowianka, pastel, 99.7 x 69.8cm (39 1/4 x 27 1/2in). Provenance. Purchased by the Grandfather of the present owner in Poland, 1958. Thence by descent. Estimate £ 1,000 – 1,500. Bonhams. 07/10/19.
The sitter for this portrait appears to be Zofia Paluchowa, nicknamed “Piekna Zoska” (beautiful Zoska), considered one of the most beautiful models by painters of the time. She was a model regularly used by Stachiewicz and usually posed for artists in traditional Polish folk costumes as seen here. In 1921 she married; however her husband did not agree to her modelling for artists. Amid escalating tensions between the two, the now estranged Zofia disappeared in 1927. After a widely publicised investigation, her husband was charged with murder and sentenced to 15 years imprisonment which he would not outlive.
Cztery duże i bardzo duże płótna zmarłego niedawno Edwarda Dwurnika były licytowane w Szwajcarii. Przyznam, że mało znam twórczość tego malarza i przyzwyczajony byłem do oglądania jego miast z lotu ptaka oraz róznokolorowych tulipanów. Mało śledziłem jego aukcje, choć tych na rynkach zagranicnych praktycznie nie było. Bardzo pozytwywna niespodzianka dla mnie w Szwajcarii -„Leda z łabędziem’ jest taka brzydka, że przyciąga wzrok. To mój faworyzowany obraz z tej aukcji sprzedany za 4,600 CHF (wycena 2,000-3,000 CHF). Obserwowałem i brałem udział w tej aukcji lecz niestety niczego nie wygralem. Przypuszczam, że te prace wkrótce wrócą do Polski. Licytował glownie internet, tj. Polska. Poniżej pozostałe obrazy z wycenami i cenami wylicytowanymi. Najdrożej sprzedano najbardziej ‘zatłoczony’ obraz.
266. Edward Dwurnik (*1943). Leda, 1991. Öl auf Leinwand, 147 x 114 cm , unten rechts bezeichnet, datiert und monogramiert Leda z labedziem 1991 ED. Schätzpreis: CHF 2’000 – 3’000. Beurret and Bailly. 06/19/19. Sold 4,600 CHF
Edward Dwurnik. Nostalgia
264. Edward Dwurnik (*1943) . Nostalgia, 1985–87 . Öl auf Leinwand, 210 x 150 cm, unten betitelt NOSTALGIA, ückseitig datiert, signiert und bezeichnet 1985–87 E. DWURNIK NOSTALGIA NR: XVI – 111 – 1019. Provenienz. Galeria Sztuki Biuro Wystaw. Austellung. Edward Dwurnik, Muzeum Narodowe we Wroctawiu, 1987 (gemäss rückseitiger Etikette). Schätzpreis: CHF 3’000 – 4’000. Beurret and Bailly. 06/19/19. Sold 6,500 CHF
Edward Dwurnik.Listopadowe Zabawy, 1992
265. Edward Dwurnik (*1943). Listopadowe Zabawy, 1992. Öl auf Leinwand, 151 x 151 cm, unten rechts signiert, datiert und bezeichnet E. DWURNIK 1992 listopada. Schätzpreis: CHF 4’000 – 6’000. Beurret and Bailly. 06/19/19. Sold 9,500 CHF.
Edward Dwurnik.Miłosierny Samarytanin, 1991
267. Edward Dwurnik (*1943). Milosierny Samarytanin, 1991. Öl auf Leinwand, 210 x 150 cm, unten betitelt, datiert und monogrammiert MILOSIERNY SAMARYTANIN 91. E.D. Schätzpreis: CHF 3’000 – 4’000. Beurret and Bailly. 06/19/19. Sold 5,000 CHF
Wspomiałem poprzednio, że Jean Lambert-Rucki produkował za życia na sprzedaż kopie swoich rzeźb w ilości ośmiu egzemplarzy. Osiem odlewów na sprzedaż. Tak chyba było przyjęte we Francji. Piszę o tym w kontekście Igora Mitoraja, współczesnego, wielkiego polskiego rzeźbiarza, który tworzył od lat 70-tych poza Polska i zyskał swoją pracą w Europie uznanie, sławę i dobry byt materialny. Tworzył rzeźby o monumentalnej wielkości a niektóre spośród nich miniaturyzował na sprzedaż…w ilości do 2,000 egzemplarzy. Do każdej z nich dołączony był certyfikat autentyczności sygnowany przez artystę. Nie moja to sprawa chwalić czy ganić ‘business model’ artysty lub jego marszanda. Kopii rzeźb Mitoraja jest zatem bardzo dużo na rynku i te są niemal codziennie obecne na rynkach aukcyjnych, zwłaszcza w Francji, Włoszech, Niemczech, no i oczywiście w Polsce. Dwie spośród nich będą niedługo licytowane w Niemczech w domu aukcyjnym Hampel; są to Perseusz i Asklepios. Obydwie wycenione na 6,000 – 8,000 euro. Każda z nich została wykonana została pod koniec lat 80-tych w ilości 1,000 egzemplarzy i każda z nich ma wybity swój kolejny numer. Nie bardzo wiem w jaki sposób, bez uszkodzenia matrycy, można wykonać 1,000 odlewów. Być może (moje to przypuszczenie) są to tłoczenia grubej blachy miedzianej na odpowiednio wytrzymałej matrycy. Żeby być precyzyjnym, powierzchnie tych rzeźb mają różne wykończenia za pomocą patyny (finish) i być może nie ma drugiej dokładnie identycznej. Niemniej, jest to 1,000 egzemplarzy. Wracajac do aukcji w Hampel (mają tam rzeczywiście znakomitych ekspertów – różnym rzeźbom nadają tę samą nazwę) zadałem sobie dwa pytania czy a) warto kupić taką rzeźbę do kolekcji b) ile powinno się zapłacić za jedna z takich samych 1,000 sztuk. Moja odpowiedź na moje pytanie a): warto mieć w domu znakomitą rzeźbę Mitoraja, nawet jeśli jest to jedna z tysięcznych kopii aczkowliek mogę mieć równocześnie pewne zawahania. Bardziej skomplikowana jest odpowiedź na pytanie o cenę do zapłacenia. Tutaj sytuację powinien regulować zdrowy rynek, tj, podaż i popyt. Podaż jest znana (1,000 egzemplarzy). Popyt jest wypadkową wielu czynników. Inny jest popyt we Francji a inny w Polsce. We Francji, Perseusza lub Asklepiosa można obecnie kupić już za około 3,000 euro. W Polsce trzeba zapłacić czasami kilkakrotnie więcej za tę samą rzeźbę. Rekord został pobity w 2018 roku w Desie, 55,000 złotych, tj. około 12,900 euro za Perseusza oraz 48,000 złotych (ok 11,300 euro) za Asklepiosa. Wydaje mi się, że w obu przypadkach zacietrzewione dwa grube i bezrozumne koty biły sie do upadłego na aukcji. W sumie, 24,000 euro za dwie rzeźby zapłacono w Polsce, gdy za te pieniądze można kupić aż 6-7 sztuk we Francji. Czy warto jest zaplacić w Polsce 3x więcej za samochód Peugeot czy też lepiej go kupic we Francji za 1/3 tej polskiej ceny? Zalecam rozsądek i przeglądanie aukcji zagranicznych. Ceny w Polsce mogą być mylące i są w tym przypadku sztucznie nadmuchiwane. Te balony cenowe pekną bo nie są ustawiane pod kątem kolekcjonerów. Ci się kiedyś przebudzą i zaczną pytać.
Lot 1209. Igor Mitoraj, 1944 Oederan – 2014 Paris. Asklepios (winno być Perseusz). Höhe: 39 cm. Gesamthöhe mit weißem Steinsockel: 49 cm. Bronze, rechts unten signiert. Bronze mit brauner Patina. Jugendlich männliche Halbbüste mit fensterartiger quadratischer Öffnung, die den Einblick ins Herz bietet; Symbol des Asklepios, des griechischen Gottes der Ärztekunst. Estimate 6,000-8,000 euro. Hampel. 06/28/19
Igor Mitoraj. Asklepios
Lot 1210. Igor Mitoraj, 1944 Oederan – 2014 Paris. ASKLEPIOS Höhe: 39 cm. Gesamthöhe mit Steinsockel: 49 cm. Am Unterrand signiert. Bronzeguss, grüne Patina. Jugendlich männliche Halbbüste mit fensterartiger quadratischer Öffnung, die den Einblick ins Herz bietet. Symbol des Asklepios, des griechischen Gottes der Ärztekunst. Estimate 6,000-8,000 euro. Hampel. 06/28/19
