Ta rozległa, pełna powietrza kompozycja pejzażowa z niską linią horyzontu, dominującym, pochmurnym niebem oraz sylwetkami dwóch postaci piorących lub czerpiących wodę przy brzegu rzeczki w cieniu wysokich topoli reprezentuje wcześniejszy, bardziej rozbudowany kompozycyjnie etap twórczości Romana Kochanowskiego.  Artysta przeszedł ok 1900 roku, na charakterystyczne dla swojego dojrzałego okresu niewielkie deseczki i kartony malowane niemal wyłącznie dla rynku kolekcjonerskiego.

Kompozycja była prawdopodobnie dużego formatu, wymagającej większej powierzchni płótna, o tak rozbudowanej panoramicznej głębi przestrzennej z wyraźnie zaznaczonymi planami (pierwszoplanowa łąka, środkowy pas drzew i zabudowań, dalekie pola po horyzont) oraz starannie zróżnicowaną fakturą traw, chmur i listowia. To praca bliższa jeszcze duchem szkoły pejzażu realistycznego z czasów studiów u Christiana Griepenkerla, w której liczyła się wierność obserwacji natury i budowanie nastroju poprzez subtelne stopniowanie tonów światła między niebem a ziemią, niż zwięzłej, niemal impresjonistycznej skrótowości jego późniejszych, drobnych formatami “deseczek”.

Reprodukcja w prasie ok 1894 r sugeruje, że obraz musiał już wtedy cieszyć się pewnym uznaniem, skoro trafił do czasopism ilustrowanych jako reprezentatywny przykład twórczości tego artysty.