Właściwie to należałoby paść na kolana przed kolejnym obrazem Siemiradzkiego i podziwiać tak piekną proweniencję oraz oczywiście samą pracę malarską. Jednak pragnę zauważyć, że jak na pracę powstałą ok 1895 roku to proweniencja jest niezwykle mizerna, krótka. Pojawia się dopiero w domu państwa Fibaków, którzy poprzez p. Legutko i jego firmę nowojorską sprzedali tę pracę p. Barbarze Piaseckiej-Johnson. Ta zaś odsprzedała ją na jednej z dorocznych aukcji dobroczynnych w Jasnej Polanie (NJ, USA). Poraża mnie szybkość przechodzenia pracy z rąk do rąk i zapewne podbijanie ceny przy każdej okoliczności. Wyglada to mi na ‘tulipanowy’ interes w Holandii z czasów Rembrandta, gdy w podobny sposób za cebulkę płacono majątek a potem cała ta piramida zawaliła się tworząc rzeszę nowych żebraków. Piszę o tym wyłącznie dlatego, że nie widzę proweniencji do czasów Fibaków. To trochę zdumiewające by taka praca cicho wypłynęła na rynek dopiero pod koniec XX wieku bez śladów metryki pochodzenia. Dlaczego ta praca jest przerzucana z rąk do rąk jak gorący kartofel?

Zgoda, że Siemiradzki malował repliki swoich prac ale trzeba pamiętać, że żyli też zdolni kopiści malujący repliki prac Siemiradzkiego. Zatem, byłbym ostrożny do czasów wyjaśnienia tej sprawy. Poza tym, zaobserwowałem już dawno i głęboko podziwiam ekspertów tego domu aukcyjnego tak znających się dobrze na malarstwie; ten sam ekspert bez zmrużenia oka potwierdza autentyczność pracy współczesnej i zaraz obok o 100-200 starszej. To są moje pytania i wątpliwości warte 500,000-700,000 funtów. Zwykle zadaję sobie podobne pytania również przy wartości prac dużo niższych, 500-700 funtów (może dlatego, że brakuje mi 500,000-7000,000 funtów?).

Na marginesie, bawi mnie ostatnie zdanie z opisu katalogu:

The Idyll, as one of Semiradsky’s masterpieces, is worthy of a place in a most distinguished collection.

Czy to oznacza, że kolekcje Fibaka, Piaseckiej-Johnson i obecnego właściela nie były dostatecznie ‘most distinguished’ by ta praca znalazła tam swoje miejsce? A może właśnie dlatego, że były? Lubię zasiać uzasadnione ziarno niepewności.

========================================

Lot 34. SEMIRADSKY, GENRIKH (1843-1902). The Idyll, signed. Oil on canvas, 66 by 114.5 cm. Executed in the late 1880s–early 1890s

Provenance: Collection of Wojciech and Ewa Fibak, New York.
Collection of Michael Legutko of the Lippert Gallery, New York.
Collection of Barbara Piasecka Johnson, New Jersey.
Art for Autism at Jasna Polana, Christie’s/TPC, Princeton, New Jersey, 22 September 2000, lot 16.

Acquired at the above sale by the previous owner.
Authenticity certificate from the expert T. Goryacheva. Estimate 500,000-700,000 GBP.

Related literature: For another version of the present lot, see S. Lewandowski, Henryk Siemiradzki, Warsaw-Krakow, Nakl. i wlasnosc Gebethnera i Wolffa, 1904, p. 100, illustrated.
T. Karpova, Genrikh Semiradsky, St Petersburg, Zolotoi vek, 2008, p. 142, illustrated.

Genrikh Semiradsky’s work The Idyll offered here for auction was painted in the late 1880s–early 1890s. This period can be considered as the peak of the famous artist’s creative life. The precision of the compositional arrangement, the exquisite palette and the focus on conveying the air and light are the features of the artist’s painting. His works, depicting scenes from the antiquity, become more intimate and romantic, characterised by a more humane, idyllic rendering of their protagonists. During this period, the master created his well-known masterpieces By the Spring (late 1880s), Christ and Samaritan Woman (1890), Talisman (early 1890s), and Roman Woman (early 1890s).

The present lot is an eponymous version of the painting, executed by Semiradsky in 1895. The artist frequently repeated his most successful compositions, which the public loved. As a rule, he modified the composition and changed the landscape. New elements enriched familiar works, lending value to the author’s replications.

The Idyll offered here for the auction contains some important differences in the way the artist treats the landscape in the background and in some secondary elements, such as the marble relief and the mosaic decorating the swimming pool. Some decorative patterns on the protagonists’ robes have also been slightly modified, as well as the arrangement of the flowers on the foreground. The work exhibits all characteristic traits of Semiradsky’s style, based primarily on the conveying of the interplay between the light and the shadow. Bright sunbeams enliven the whole composition, emphasising the vitality of the luscious Southern nature, the heat of the summer midday, and the coolness of the pool. A Roman family by the spring, framed by the marble border, are enjoying their leisure. The parents are engaged in an unhurried conversation with their little son. This idyllic family scene is very typical for salon art of the last quarter of the 19th century, which largely rejected realistic interpretations of historical events and mundane dramatic conflicts so beloved by the Itinerants. Pursuit of beauty, bliss and romantic love are the main components of the Russian and European genre painting of the 1880s and 1890s. Particular focus on the “draughtsmanship” of the art ensured the unrivalled mastery of salon artists, securing them a wide recognition and presence in the largest museums and private collections

The Idyll, as one of Semiradsky’s masterpieces, is worthy of a place in a most distinguished collection.

MacDougall Auctions. Nov 26, 2014