Adam Styka (1890 – 1959). Bliźniak?

Adam Styka. Nillandschaft mit zwei Eseln

Lot 1777. Styka, Adam 1890 Kielce – 1959 Paris. Nillandschaft mit zwei Eseln. Signiert. Öl/Lwd., 55 x 65 cm. Opening €1,500. Dusseldorfer Auktionshaus. 11/29/25. Sold €11,000; ludzie oszaleli!)

Nidawno opublikowany list od czytelnika na temat wątpliwego pastelu Wygrzywalskiego sprzedanego mu około pół roku temu w Dusseldorfer Auktionshaus skłonił mnie do dokładniejszego przyjrzenia się zestawowi poloników z obecnej aukcji. Wśród nich znajduje się olej Adama Styki przedstawiający dwa osiołki nad brzegiem Nilu(?). Ten obraz już kiedyś widziałem, zakodowałem w pamięci i to skłoniło mnie do przeszukania sieci. Na rynku, zwłaszcza polskim znajdują się czasami ‘duble’ prawdziwych prac Adama Styki o których wielokrotnie pisałem. Oleje Adama Styki są dość powszechnie fałszowane i pojawiają się zarówno na rynkach zachodnuich jak i polskich. Wracając do oleju w Dusseldorfie, niemal identyczny obraz był sprzedany na polskim rynku (fot i sygnatura poniżej). Wydaje mi się, że ten dolny obraz jest dobry a ten z Niemiec słabo mi wygląda. Nie wierzę, że tak dobry malarz jak Adam Styka kopiował czy replikował swoje prace. Tak mówią i idą w zaparte ci co się nabrali na zakup kopii i trwają przy swoim błędzie jak przysłowiowy krakowski marszand. Zachęcam do przyjrzenia się obu pracom i ewentualnej dyskusji. Podejmując decyzję o wzięciu udziału w aukcji w Dusseldorfer Auktionshaus należy pamietać, że zwrot pieniędzy jest, wg. listu czytelnika, praktycznie niemożliwy.


Adam Styka. W WODACH NILU, 1923, olej, płótno, 61 x 73,5 cm, sygn. p.d.: ADAM | STYKA [w ramce]; obok: 1923

Hanna Szczypińska (1929 – 2007)

Hanna Szczypińska. Dom pod Krakowem

Lot 609. Hanna Szczypińska (1929 – 2007). “Dorf bei Krakau (Wies pod Krakowem)”. Radierung, wohl 1960er/70er Jahre. Unterhalb der Darstellung rechts in Blei signiert, links betitelt. Im PP. 29,5 x 26 cm (Pl), 47 x 35 cm (Bl), 65 x 50 cm PP. Leicht lichtgegilbt. Starting €60. Auktionen und Kunst Anne Karge. 12/06/25. Passed

Sucha igła Hanny Szczypińskiej, zapomnianej obecnie uczennicy Tadeusza Kulisiewicza. Warto ją przypomnieć na blogu bo była jedną z najciekawszych polskich artystek religijnych II połowy XX wieku, chyba najbardziej znaną z tworzenia witraży kościelnych nie tylko dla polskich kościołów lecz również na Ukrainie i Białorusi. Poniżej kopia jej życiorysu z portalu domu aukcyjnego Altius oraz przykład jednego z wykonanych witraży wykonanych wg jej projektu.

Hanna Szczypińska studia wyższe w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych ukończyła w 1954 roku, trzy lata później uzyskała doktorat w pracowni prof. Tadeusza Kulisiewicza. Uprawiała malarstwo (technika olejna, temperowa, malarstwo ścienne, sgrafitto), grafikę (techniki metalowe, drzeworyt, litografia) i rysunek (ilustracje książkowe). Poza malarstwem i grafiką artystka zajmowała się także publicystyką, między innymi na łamach „Tygodnika Powszechnego” i miesięcznika „Znak”. Twierdziła, że zamiłowanie do kultury narodowej i sztuki polskiej zawdzięcza ojcu, który był miłośnikiem polskich zabytków i kolekcjonerem starodruków. Przeszło pięćdziesiąt lat współpracowała z architektami z Polski i zagranicy tworząc wystroje wnętrz sakralnych. Ponadto jej dziełem są projekty wystroju wnętrz w kościołach Radomia, Białymstoku, kościół akademicki KUL (wnętrze, witraże). Najbardziej znanym jej dziełem jest wnętrze kościoła parafialnego w Sulejówku, wykonane w latach 1980–1983. Artystka wykonała tu bogatą dekorację ściany prezbiterium, spełniającą rolę nastawy ołtarzowej, a także malowidła ścienne, witraże w ścianie zachodniej oraz witraże stanowiące część ścian bocznych kościoła. Witraże te składają się ze scen drogi krzyżowej, przedzielonych abstrakcyjnymi kompozycjami. Każda ze stacji ukazuje scenę męki Pańskiej w oryginalny i wzruszający, niemal poetycki sposób, ściśle związany z informacjami, jakie podaje Pismo Święte. Kościół ten, dzięki ciekawej architekturze, witrażom i wspaniałemu wystrojowi wnętrza można uważać za jeden z najpiękniejszych obiektów współczesnej sztuki sakralnej w Polsce. Ponadto projektowała kościół Księży Orionistów w Kaliszu, kościoły na Białorusi: Kobryń, Ossowa; Ukrainie: Charków. W 1979 roku zaprojektowała witraże do kościoła w Podlesiu Śląskim. (kopia życiorysu opublikowana w DA Altius)

Hanna Szczypińska. Witraż w kościele Matki Bożej Częstochowskiej w Podlesiu Śląskim

Władysław Bakałowicz (1833 – 1903)

Władysław Bakałowicz. Scène de la cour à Fontainbleau

Lot 116. Ladislas (Wladyslaw) BAKALOWICZ (1833-1903). Scène de la cour à Fontainbleau. Oil on panel, signed and located “Paris” lower right, traces of framing around the edges. Estimate €2,000 – 3,000. Magnin Wedry. 12/03/25

Kolejna scena Władysława Bakałowicza z okresu francuskiego ancien régime. Nie rozumiem dlaczego 100 lat po zgilotynowaniu króla i morzu krwi zabitych niewinnych ludzi podobne sceny na płótnie znajdowały zainteresowanie wśród tamtejszego mieszczaństwa. Dom aukcyjny nie podał wymiarów tej pracy choć nie ma to znaczenia bo ceny podobnych prac Bakałowicza zdecydowanie zniżkują na rynku.