Bronisław Burczak-Abramowicz (1835 – 1912)

Bronisław Burczak-Abramowicz. Bildnis eines Mannes mit Turban

Lot 100. Bronislaw Abramowicz (Zaluchow 1837-1912 Krakau). Bildnis eines Mannes mit Turban, signiert Abramowicz, Öl auf Leinwand, 53 x 42 cm, gerahmt. Estimate €3,000 – 4,000. Dorotheum. 09/17/25. Sold €3,000

Bardzo rzadki na rynku artysta o znakomitym warsztacie malarskim. Kilka lat temu pojawił się na rynku jego obraz o wartości muzealnej przedstawiający chłopca z sokołem (https://polishartcorner.com/2016/03/21/bronislaw-abramowicz-1837-1912/), który sprytni Krakusi od razu przerobili na dużą gotówkę. Będzie teraz podobnie jeśli nie wygra kolekcjoner. Twarz mężczyzny bardzo dobrze namalowana ale do turbanu z zwłaszcza koszuli artysta mógł się lepiej przyłożyć laserunkami.

Bronisław Kierzkowski (1924 – 1993)

Bronisław Kierzkowski. Factural Composition Nr. 693, 1963

Lot 4020. Bronislaw Kierzkowski (Lodz 1924–1993 Warschau). Factural Composition Nr. 693. 1963. Öl auf Leinwand. Unten rechts signiert und datiert. Verso signiert, betitelt Kompozyoja Fakturowa, nummeriert Nr. 693, datiert und mit Grössenangaben versehen. 77,8×60,3 cm. Gerahmt. Estimate 8.000 CHF – 12.000 CHF. Schuler Auktionen. 09/17/25. Sold CHF 6,000. Passed

Jedna z cyklu Kompozycji Fakturowych Bronisława Kierzkowskiego, które tworzył od drugiej połowy lat 50-tych. Być może szczytem uznania kariery młodego malarza było wzięcie udziału w wystawie MoMA w 1961 roku 15 Polish Painters. Wystawiona wówczas jego kompozycja była stosunkowo niedawno sprzedana w USA by potem od razu pojawić sie na polskim rynku (https://polishartcorner.com/2016/10/22/bronislaw-kierzkowski-1924-1993/) Generalnie, moim zdaniem druga połowa lat 50-tych i pierwsza lat 60-tych XX wieku to chyba najciekawszy okres współczesnego polskiego abstrakcyjnego malarstwa, które wypłynęło po bierutowskim socrealiźmie. Wielu artystów cechowała autentyczność lecz byli i tacy, którzy przefarbowali się z realistycznego i pełnego miłości malowania Stalinów i Bierutów na abstrakcję. Tym ostatnim zawsze dobrze się wiodło – byli popierani przez krytyków tych samych, którzy przedtem gorąco popierali stalinizm.