Lot 26. Josef Sigall (Polish, 1891-1953). Portrait of a Distinguished Deco Lady. Signed Sigall lower right. Oil on canvas, 30″ x 22″, Framed-37 1/2″ x 29 1/2″. Estimate $500 – 700. Auction Gallery of the Palm Beaches. 01/17/26

Postać Josefa (Józefa?) Sigalla jest zupełnie w Polsce nieznana. Szczątki jego biografii można odszukać w internecie lecz wygląda, jakby były one przepisywane praktycznie z jednego źródła. Podobno artysta ten urodził się w miejscowości Brody (które to Brody bo tych miejscowości jest i było sporo), chodził do gimazjum we Lwowie do 1909 roku, po czym przeniósł się do Wiednia gdzie studiował malarstwo otrzymując złoty medal w “Royal Academy of Art”(?). W latach 1913 – 14 miał studiować w Monachium (kolejny polski monachijczyk?). Specjalizował się chyba w malarstwie portretowym bo znany jest z namalowania portretów kilku władców i polityków jak króla brytyjskiego Georga VI, prezydentów amerykańskich, Coollidga, Hoovera i Roosevelta a także aktorów Hollywood. Na początku lat 20-tych XX wieku wyemigrował do USA (portrety wymienionych prezydentów), w 1926 roku przebywał w Argentynie po czym wrócił do USA osiedlając się najpierw w Los Angeles lecz pod koniec życia przeniósł się na Florydę i zamieszkał w Saratodze. W Saratodze nabył ogromą posiadłość (70 akrów ziemi), która stosunkowo niedawno zostałą sprzedana z zaznaczeniem, że należała kiedyś do tego malarza. Zmarł w 1952 lub 1953 roku.

Portret ‘wampa-kobiety’ z obecnej aukcji chętnie bym pominął na blogu, choć intrygowała mnie biografia tego nieznanego malarza, którego wszystkie źródła podają, że był Polakiem. Najciekawszym portretem jego ręki, do którego dotarłem, jest obraz Poli Negri. Ten portret znacznie odbiega od znanych dwóch jej portretów pełnych życia wykonanych przez Tadeusza Stykę.

Poretret wykonany przez Sigalla jest dla mnie mroczny, na miarę fotograficzych autorportretów wykonanych przez Witkacego, i nie wiem jak oceniała go sama aktorka. Ta bowiem w telefonicznej rozmowie z Witoldem Kaczanowskim na początku lat 80-tych wspominała o dwóch jej portretach ręki Tadeusza Styki (jeden jest w MN w Warszawie a drugi w San Antonio Museum of Art w USA). Zmarły w ubiegłym roku Witold-K próbował namówić wówczas Polę Negri do pozowania mu do portretu ale nie wiem czy doszło so sesji malarskiej – tę rozmowę można wysłuchać na stronie autorskiej Witolka-K. Dla porównania, poniżej znany portret Poli Negri w polskich zbiorów oraz drugi z amerykańskich.