Lot 609. Hanna Szczypińska (1929 – 2007). “Dorf bei Krakau (Wies pod Krakowem)”. Radierung, wohl 1960er/70er Jahre. Unterhalb der Darstellung rechts in Blei signiert, links betitelt. Im PP. 29,5 x 26 cm (Pl), 47 x 35 cm (Bl), 65 x 50 cm PP. Leicht lichtgegilbt. Starting €60. Auktionen und Kunst Anne Karge. 12/06/25. Passed

Sucha igła Hanny Szczypińskiej, zapomnianej obecnie uczennicy Tadeusza Kulisiewicza. Warto ją przypomnieć na blogu bo była jedną z najciekawszych polskich artystek religijnych II połowy XX wieku, chyba najbardziej znaną z tworzenia witraży kościelnych nie tylko dla polskich kościołów lecz również na Ukrainie i Białorusi. Poniżej kopia jej życiorysu z portalu domu aukcyjnego Altius oraz przykład jednego z wykonanych witraży wykonanych wg jej projektu.

Hanna Szczypińska studia wyższe w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych ukończyła w 1954 roku, trzy lata później uzyskała doktorat w pracowni prof. Tadeusza Kulisiewicza. Uprawiała malarstwo (technika olejna, temperowa, malarstwo ścienne, sgrafitto), grafikę (techniki metalowe, drzeworyt, litografia) i rysunek (ilustracje książkowe). Poza malarstwem i grafiką artystka zajmowała się także publicystyką, między innymi na łamach „Tygodnika Powszechnego” i miesięcznika „Znak”. Twierdziła, że zamiłowanie do kultury narodowej i sztuki polskiej zawdzięcza ojcu, który był miłośnikiem polskich zabytków i kolekcjonerem starodruków. Przeszło pięćdziesiąt lat współpracowała z architektami z Polski i zagranicy tworząc wystroje wnętrz sakralnych. Ponadto jej dziełem są projekty wystroju wnętrz w kościołach Radomia, Białymstoku, kościół akademicki KUL (wnętrze, witraże). Najbardziej znanym jej dziełem jest wnętrze kościoła parafialnego w Sulejówku, wykonane w latach 1980–1983. Artystka wykonała tu bogatą dekorację ściany prezbiterium, spełniającą rolę nastawy ołtarzowej, a także malowidła ścienne, witraże w ścianie zachodniej oraz witraże stanowiące część ścian bocznych kościoła. Witraże te składają się ze scen drogi krzyżowej, przedzielonych abstrakcyjnymi kompozycjami. Każda ze stacji ukazuje scenę męki Pańskiej w oryginalny i wzruszający, niemal poetycki sposób, ściśle związany z informacjami, jakie podaje Pismo Święte. Kościół ten, dzięki ciekawej architekturze, witrażom i wspaniałemu wystrojowi wnętrza można uważać za jeden z najpiękniejszych obiektów współczesnej sztuki sakralnej w Polsce. Ponadto projektowała kościół Księży Orionistów w Kaliszu, kościoły na Białorusi: Kobryń, Ossowa; Ukrainie: Charków. W 1979 roku zaprojektowała witraże do kościoła w Podlesiu Śląskim. (kopia życiorysu opublikowana w DA Altius)