Dwa tygodnie temu inne ‘Usta-lampa” Aliny Szapocznikow zostały sprzedane w Artcurial za 360,000 euro (https://polishartcorner.com/2024/10/14/alina-szapocznikow-1926-1973-18/). Obecnie, nieznany mi dom aukcyjny w Filadelfii Material Culture uważa, że dobrą ceną będzie ok $30,000. Trzeba im pomóc i rozpowszechnić tę aukcję.
Lampa jest uznana przez innych za falsyfikat. Zakup we Francji ca 1990 r? Potrzebne są również kwity.
Patrząc tę na Lampę-usta (prawdziwą czy fałszywą) przypomina mi się wiersz(?) o ustach Stalina „Niech żyje nam towarzysz Stalin co usta słodsze ma od malin” oraz oczywiście natychmiast jedna z najwybitniejszych rzeźb Aliny Szapocznikow „Siedzący Stalin”. Warto by ją zlicytować.
Lot 7. Alina Szapocznikow (Polish, 1926-1973). Lampe-bouche (Illuminated Lips), 1967, polyester resin sculpture, signed and dated. Size: 15” x 4” x 3.5” (38 x 10 x 9 cm). Private Collection (Acquired in France, c. early 1990s). Estimate $20,000 – 30,000. Material Culture. 11/18/24
Polish Art Corner 
Dobry wieczór
Spokojnie przyjmuję stwierdzenie, że podobnie jak w przypadku Andy Warhola, celem Aliny Szapocznikowej, na pewnym etapie drogi artystycznej było podniesienie do rangi sztuki, tego, co użytkowe. Szapocznikowa klepiąc wcześniej artystowską biedę w realiach PRL-owskiego nie zrozumienia czy wręcz odrzucenia Jej twórczości?, marzyła by Jej American Dream na zachodzie miał również wymiar merkantylny. Stąd próba seryjnej produkcji lampe-buche czyli lampy-usta z żywicy syntetycznej wykorzystując odlewy warg i części twarzy swoich i modelek, min Catherine Deneuve czy też ‘brzuchów-poduszek” [”Ventres-coussins”] i poduszek do taboretu we współpracy z firmą Siege Bienaise.
Uważam też, że wielu artystom nie tylko awangardowym, może dawać ogromną satysfakcję, że ich dzieła multiplikowane są w setkach egzemplarzy, przekraczając tym samym stereotypowe myślenie o jednostkowym obcowaniu z dziełem sztuki a tym samym z danym twórcą co często następuje jednak dopiero po śmierci danego artysty vide np. popularność na całym świecie motywów z obrazów Gustawa Klimta- reprodukowanych od długopisów, przez kubki do pościeli i ww. poduszek.
Uważam również, że o pozycji Aliny Szapocznikow w historii światowej sztuki świadczy biogram Artstki na stronie MoMa w nowojorskim Museum of Modern Art gdzie na przełomie 2021/2013 prezentowana była wystawa retrospektywna tej Artystki.
Symbolem drogi jaki od socrealizmu do sztuki współczesnej w swoim bardzo krótkim bo tylko 47 letnim życiu przeszła ALina Szapocznikow są dwie rzeźby
1-Trudny wiek (Difficult Age). z 1956 r. –
przestawiający smukłą postać kobiecą wywodzącą się z kanonu sztuki klasycznej-antycznej w kierunku właśnie nowego realizmu socjalistycznego- jako symbolu tego co nowe, ideologicznie czyste i zdrowe, pełne energii, siły postępu i chęci zmiany – prawie jak plan 5 letni 🙂
https://zasoby.msl.org.pl/arts/view/323
2.Alina Szapocznikow. Femme illuminée (Illuminated Woman). 1966–67
Niezwykła kobieta- kwiat-motyl-lampa? jako wyraz tego co było tłumione? a teraz z całą siłą eksplodowało i jest wolne?
Sztuka ta na pewno unieśmiertelniła Szapocznikową wpisując w kanon sztuki XX wieku.
Na zakończenie chciałbym zacytować w kontekście ww. twóczości wiersz trochę już zapomnianej obecnie poetki warszawskiej z którą przyjaźnił się mój Ś.P. Ojciec, (mam do dziś tomik wierszy z dedykacją dla Niego).
Autorka: Małgorzata Hillar.
“My z drugiej połowy XX wieku”My z drugiej połowy XX wiekurozbijający atomyzdobywcy księżycawstydzimy sięmiękkich gestówczułych spojrzeńciepłych uśmiechówKiedy cierpimywykrzywiamy lekceważąco wargiKiedy przychodzi miłośćwzruszamy pogardliwie ramionamiSilni cyniczniz ironicznie zmrużonymi oczamiDopiero późną nocąprzy szczelnie zasłoniętych oknachgryziemy z bólu ręceumieramy z miłościźródło: https://poezja.org/wz/Malgorzata_Hillar/2922/My_z_drugiej_polowy_XX_wieku