Lot 453. Julian Stanczak 1928 – 2017. Ephemeral Grouping #5, signed twice, titled and dated 1968 (on the reverse) acrylic on canvas 28 by 28 in. 71.1 by 71.1 cm. Executed in 1968. Provenance: Martha Jackson Gallery, New York Barbara and Clifford Grodd, New York Acquired by descent from the above by the present owner. Exhibited: Hanover, Dartmouth College, Jaffe-Friede Gallery, Julian Stanczak: Artist-in-Residence, October – November 1968, p. 6; New York, Martha Jackson Gallery, Julian Stanczak: Recent Paintings, November – December 1968. Estimate $20,000 – 30,000. Sotheby’s. 02/27/26

Dwie prace Juliana Stańczaka typu op-art, z podobnego okresu (1967 i 1968). Jedna w renomowanym Sotheby’s a druga w jeszcze bardziej renomowanej Desie-Unicum. Wymiary obu prac są podobne a włożona praca artysty w oba płótna prawdopodobnie była równa. Sotheby’s wycena to $20,000 – 30,000 zaś Desy-Unicum to równowartość $70,000 -100,000. Skąd te różnice? Około 20 lat temu powstało w Polsce na rynku antykwarycznym określenie PPP czyli Polish Price Paradox. PPP nie tłumaczy ale podsuwa zaobserwowany fakt, że ten sam obraz kupiony na zachodzie od razu nabiera kilkukronej większej wartości w Polsce. Jedni się cieszą, że ceny polskiej sztuki rosną w Polsce a drudzy patrzą ze zdumieniem na ten drenaż kieszeni. Drenaż kieszeni jest jednak dobrowolny bo nie ma przymusu przepłacania tego co kolekcjoner może kupić taniej na zachodzie. Jest jednak pewien niesmak nad którym większość wzrusza ramionami. Na przykładzie obu prac Juliusza Stańczaka można przesledzić ten proceder i wyciagnąć z niego wnioski. Proceder znany jest już od kilkudziesięciu lat i trzyma się bardzo mocno nad Wisłą, od Krakowa przez Warszawę po Sopot.