Olej Pawła Merwarta, który trafił po 20 latach z rynku polskiego na rynek niemiecki. Olej był sprzedany dwukrotnie w Agrze-Art w 2000 i 2001 roku za równowartość odpowiednio $5,800 i $8,900 lecz czas nie był łaskawy dla tej pracy. Obecnie cena wyjściowa była niska (3,000 euro) i obraz spadł z aukcji. Na rynku dominują banany a nie solidna sztuka malarska XIX/XX wieku.
Lot 6126. Merwart, Paul — Junge Frau mit einem Rosenkorb. Öl auf Holz. 55,7 x 33,2 cm. Unten rechts signiert “Paul Merwart”.
Im damaligen Gouvernement Cherson in Marianowka in der heutigen Südukraine geboren, wuchs Paul Merwart als einer von vier Söhnen des französischen Komponisten Joseph Merwart in Lemberg auf. Einer seiner Brüder war der bekannte Schriftsteller Karl Merwart und sein zweiter Bruder wurde später ein bedeutender französischer Diplomat. Nach Abschluss eines ersten Studiums an der technischen Hochschule Wien wurde er bei einem Duell verwundet und ging danach zur Erholung nach Italien, wo er sich entschloss, eine künstlerische Laufbahn einzuschlagen. Er studierte zunächst in Wien bei Daniel Penther und ging dann 1876 an die Akademie nach München und 1877 nach Düsseldorf. Schon 1877 setzte er sein Studium in Paris fort, wo er bei Henri Lehmann und Isidore Pils an der der École nationale supérieure des beaux-arts lernte und schon 1879 erstmals auf dem Salon ausstellte. Zahlreiche Reisen führten ihn bis nach Asien und Afrika, sowie nach Südamerika, wo er am 8. Mai 1902 bei einer Studienreise zum Vulkan Mont Pelée auf Martinique bei dem verheerenden Jahrhundert-Ausbruch des Vulkans verstarb. Neben den Reisedarstellungen wurde er vor allem für seine virtuosen und technisch perfekten Portraits eleganter Damen der feinen Gesellschaft gefeiert. Provenienz: Agra-Art, Warschau, Auktion am 16. Dezember 2001, Los 5. Privatsammlung Polen. Estimate 4,000 euro. Bassenge. 11/29/24. Passed
Polish Art Corner 
Dobry wieczórChciałbym zainspirowany postacią pięknej rudowłosej “Foxy Lady” nazywanej “Paryżanką” lub “Dziewczyną z koszem kwiatów” na której portret zerkałem od kilku dni, napisać parę słów o twórczości Pawła (Paula) Merwarta .
John Doe przy okazji omawiania kkedyś na PAC obrazu P. Merwarta “Piknik w lesie” vel “Picknick im Grünen”
wspomniał o słynnym dziele “Śniadanie na trawie” Édouarda Maneta, na którego wpływ w kontekście wykorzystanego przy malowaniu de la nature en pleinair naturalnego światła słonecznego oraz nowego ujęcia perspektywy powoływali się np.impresjoniści.Uważam,że przy omawianiu twórczości Pawła Merwarta jest to jak najbardziej na miejscu.Warto tutaj przywołać wspominany również na forum PAC obraz, o podobnym temacieDéjeuner sur l’herbe à Fontainebleau, 1895 r.
w którego nazwie pojawia się bardzo ważny trop w kontekście całej twórczości Pawła Merwarta oraz również w kontekście miejsca Jego wiecznego spoczynku – las Fontainebleau.Paweł Merwart często przyjeżdżał malować w lesie Fontainebleau, aby nauczyć się sztuki malarstwa pejzażowego. Przy rue Pierre-Charles Comte w Fontainebleau (mieście położonym, ok 65 km od Paryża) miał również swoją drugą poza Paryżem rezydencję.Las Fontainebleau i miasto o tej samej nazwie było bardzo ważne dla historii malarstwa francuskiego.Po pierwsze- w XVI w. w latach (1530 – 1570) w pałacu Fontainebleau mieściła się szkoła która była ośrodkiem Renesansu w Europie Północnej .Do jej głównych cech zalicza się dekoracyjność. W malarstwie przeważają kontrastowe. połączenia kolorów. W ikonografii mitologicznej, spostrzega się wyraźny erotyzm. Piękne nimfy i boginie z obrazów przypominały realne kobiety na dworze królewskim.Po drugie- tuż obok lasu i miasta Fontainebleau znajduje się wioska Barbizon, która w latach 1830–1860 była miejscem powstania kolonii malarskiej tzw. barbizończyków ze szkoły malarskiej Barbizon. Której czołowi przedstawiciele na czele z Théodorem Rousseau, Charlesem‑Francoisa Daubigny i Jean‑François Millet osiedlili się tam na stałe.Do Barbizona na plenery malarskie w lesie Fontainebleau z natury pod okiem “brodaczy” z kolonii barbizończyków przyjeżdżali również impresjoniści i inni w tym np. Claude Monet, Auguste Renoir, Paul Cézanne, Georges SeuratPawła (Paula) Merwarta ., Camille Corot.Uważam,że najdojrzalszym dziełem Pawła vel Paula Merwarta .jest obraz ”
Le baigneur dans la forêt” z 1883 r. Wenus “Kąpiąca się w lesie” – załączam.
Praca ta stanowi w mojej opinii WSPANIAŁY przykład pomostu pomiędzy twórczością akademicką (nurt akademizm) malowania modela w atelier w zamkniętej przestrzeni ze sztucznym oświetleniem. Następnie zainteresowania się naturalnym leśnym pejzażem z próbą oddania całej ferii barw i odcieni zieleni w kontekście fascynacji lasem, przyrodą, grą refleksów świetlnych- migotania promieni słonecznych, by w końcu dojść do wątków zaczerpniętych z impresjonizmu -mieszania kolorów podstawowych, światła i cienia, aby stworzyć zmysłowe dzieło sztuki.
Kompozycja obrazu jest bardzo interesująca, ponieważ Merwart wykorzystuje technikę perspektywy, aby stworzyć głębię i dać widzowi poczucie, że kobieta znajdująca się w centrum obrazu znajduje się rzeczywiście nad strumieniem w lesie.
Styl artystyczny Merwarta charakteryzuje się impresjonistyczną techniką, która koncentruje się na uchwyceniu światła i ruchu w naturze. Autor podobnie jak impresjoniści używa luźnych, żywych pociągnięć pędzla, aby stworzyć poczucie ruchu i życia w malowanej scenie.
Merwart używa miękkiej i ciepłej palety kolorów do przedstawienia natury i kobiecej skóry. Zielone i brązowe odcienie drzew i krzewów kontrastują z różowym odcieniem skóry kobiety, tworząc bardzo przyjemną dla oka oglądającego, wizualną pełną ciepła harmonię.
Odnośnie tej pracy spotkałem się informacją,że modelka, która pozowała do obrazu, była żoną artysty.Nie zgadzam się jednak z tą opinią.
Na portalu PAC wspominany był obraz, który nie znalazł większego uznania na polskim ryneczku sztuki- gdzie prezentowany był pod nazwą “Portret damy z pieskiem”, 1894 r.Natomiast we Francji występował on pod jednoznaczną w wyrazie nazwą
“Portrait de l’épouse de l’artiste” “Portret żony artysty” , 1894 r.
https://www.briscadieu-bordeaux.com/en/catalog/100469?#lot27
https://www.briscadieu-bordeaux.com/en/lot/100469/11145126-paul-merwart-1855-1902-portrait-de-lepouse-de-lartiste-1894?
Dlaczego w Polsce to przeoczono, nie mam pojęcia.Dochodzimy to końca krótkiej po tylko 47 letniej historii życia Pawła Merwart, który moim zdaniem nigdy nie wstydził się swoich związków Polską i Polakami, przesyłając swoje prace stale także na wystawy w Polsce – do Lwowa, Krakowa, Warszawy.Ponadto – co nie jest powszechnie znane- poza przywoływanym (zaginionym podczas II wojny światowej) znajdującym się rejestrze dzieł utraconych, Nr karty: 3248 obrazem “Portret Heleny Modrzejewskiej w roli Marii Stuart” z 1880 r.namalował również obraz Jej syna- słynnego emigranta z Polski amerykańskiego inżyniera, budowniczego wielu mostów “Portrait of Ralph Modjeski, Dressed as a Polish Mountaineer”, 1880 r.Doczesne szczątki (czy może lepiej to co udało się znaleźść po wybuchu wulkanu) zostały złożone w obelisku usytuowanym w lesie w Fontainebleau.W hołdzie Paulowi Merwartowi przy wejściu do jaskini Augas w lesie wzniesiono z publicznej subskrypcji pomnik -stelę z Jego portretem w medalionie z brązu, autorstwa francuskiego rzeźbiarza Ernesta Dubois (1863-1930) ‘- załączam.
Obelisk został odsłonięty 15 czerwca 1906 r. w obecności jego rodziny: matki Pauline Merwart, brata Émile’a Merwarta, gubernatora Gujany Francuskiej a następnie Konga Francuskiego i Gwadelupy, i drugiego brata Léona Merwarta, biegłego księgowego.
29 października 1903 r. wykopaliska doprowadziły do odkrycia częściowo zwęglonych ciał w gruzach budynku, w którym malarz miał swoją pracownię. Do ciał wciąż przylegało kilka drobnych przedmiotów, takich jak guziki koszuli i resztki okularów wbitych w oczodół. Po dokładnym zbadaniu jedno ciało zostało formalnie uznane za ciało Paula Merwarta . Szczątki te przywieziono z powrotem do Francji i umieszczono w urnie, zapieczętowanej w skale i opatrzonej obok wierszy autorstwa Sully’ego Prudhomme’a i Urbaina Victora Chatelaina: następującym napisem:
OTO DOCZESNE SZCZĄTKI MALARZA PAULA MERWARTA URODZONEGO 27 MARCA 1855 ROKU, OFIARY ERUPCJI WULKANU MONT-PELÉ NA WYSPIE MARTINIQUE 8 MAJA 1902 ROKU. JEGO SZCZĄTKI ZOSTAŁY ODNALEZIONE 20 PAŹDZIERNIKA 1903 ROKU POD GRUZAMI PAŁACU SAINT-PIERRE I SPROWADZONE DO FRANCJI W MAJU 1904 ROKU DZIĘKI POBOŻNEJ OPIECE JEGO RODZINY.