Artysta w Polsce mało, jeśi w ogóle jest znany. Autor sporej ilości obrazów o treści religijnej i portretów, moim zdaniem, niedolnie i twardo malowanych. Ciekawe, że jego syn był również malarzem i w tym samym 1882 roku każdy z nich wystawił obraz o tytule Psyche; nie porafiłem odszukać pracy syna. Obraz z Dorotheum raczej dla amatora a nie handlarza. Podobnej treści prace (nagość bezwładnie leżąca na ziemi z przykrytym czy odkrytym wstydem) były dość popularne w II połowie XIX wieku. Obraz ma sporo spękań farby i być może wymaga troski konserwatora.
Lot 115. Victor Casimir Zier (Warschau 1822-1882 Paris). Psyche, signiert, datiert V. Zier 1882, Öl auf Holz, 43 x 76 cm, Krakelees, gerahmt. Estimate 1,800 – 2,400 euro. Dorotheum. 09/05/24. Sold 2,600 euro
Polish Art Corner 
a ten obraz jest dobry czy niedobry :)?
Jak rozumieć to pytanie?
no czy jest równie “nudolnie i twardo” malowany jak te portrety lub obrazy religijne, które Pan wspomniał?
Moje opinie są bardzo subiektywne i dlatego najlepiej samemu przeszukać sieć by wyrobić sobie opinię. Prawdopodobnie nie znamy dostatecznie jego twórczośc bo mało jest materiału do porównania. Obraz z aukcji jest subiektywnie dobry.
Jak wyglądały stricte akty kobiece, dokładnie w roku powstania tego dzieła tj. 1882 r. można obejrzeć w Albumie zawierającym większość prac prezentowanych na corocznej wystawie Stowarzyszenia Malarzy Francuskich tzw. Salonie – L’exposition des beaux arts (Salon de 1882)
https://library.si.edu/digital-library/book/lexpositiondesbe00salo
Mi osobiście w przedstawieniu postaci kobiecej na tym obrazie podoba się delikatność z jaką jest ona namalowana oraz wyraźnie słowiański rys jej urody przywołujący mi na myśl kobiecą postać z obrazu “Dirce chrześcijańska” Henryka Siemiradzkiego z 1897 r. ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie:
https://cyfrowe.mnw.art.pl/pl/zbiory/445633
Natomiast sam główny motyw śpiącej bogini Psyche, której z ręki wypada puzderko z wonnościami piękna od Persefony lub amfora oliwna był częstym motywem wykorzystywanym od czasu starożytności i w tym kierunku szukał bym raczej podobieństw, niż w samych przedstawieniach aktów kobiecych.Z okresu sztuki XIX w. wystarczy przywołać dwa dzieła:np. austriackiego malarza Karla Josepha Aloysa Agricola (1779–1852 )” Psyche Asleep in a Landscape” z 1837 r.
https://collectionapi.metmuseum.org/api/collection/v1/iiif/395795/774117/main-image
https://www.metmuseum.org/art/collection/search/395795
oraz przede wszystkim francuskiego malarza Charlesa Gustava Houseza ( 1822 – 1888 )”Fainting Psyche” Original: “Psyché Évanouie” z 1870 r.
https://artvee.com/dl/psyche-evanouie/
https://musees-reims.fr/local/cache-vignettes/L1024xH640/311fda7a-f6e1-4172-8d5f-d8a6f4649dca-b2443.jpg?1694016488
Obraz “Psyche” z 1882 r. Wiktora Kazimierza Ziera wydaje się być bardzo podobny czy nawet wtórny (choć pozory mogą mylić) do obrazu G.Houseza.Ponadto bez znajomości mitu o Psyche, Erosie i zazdrosnej Afrodycie/Wenus, trudno oba obrazy zrozumieć. Zbyt łatwo zatrzymując się tylko na powierzchownym wrażeniu, że jest to tylko pretekst do pokazania golizny.Gustave Housez opowiada nam tutaj epizod z życia Psyche, bogini greckiej o tak doskonałej urodzie, że wzbudziła zazdrość samej bogini Afrodyty, która nakazała Erosowi, aby zakochała się w najbardziej nikczemnym mężczyźnie, jakim był znalazłby.Wykonując prośbę, Eros przypadkowo rani się jedną ze swoich strzał. Teraz zakochany w Psyche, każe ją porwać i zabrać do swojego pałacu. Chcąc zachować swoją tożsamość w tajemnicy, Eros odwiedza Psyche dopiero gdy zapada noc i obiecuje, że nigdy nie będzie próbowała zobaczyć jego twarzy. Jednak Psyche nie musi długo łamać obietnicy: wyposażona w ukrytą przez siebie lampę pochyla się nad śpiącym kochankiem. Poruszona odkryciem, że jest tak przystojny, upuszcza na niego kroplę płonącego olejku. Nagle obudzony, znika w powietrzu, wołając swoje imię.Rozpoczyna się desperacka wyprawa dookoła świata dla Psyche. Ścigana ze wszystkich stron trafia do domu Afrodyty, która poddaje ją czterem testom, z których ostatnia polega na wysłaniu jej do podziemi, aby poprosiła Persefoną o cząstkę jej piękna zebraną w cennej buteleczce. W drodze powrotnej Psyche odkorkuje go i zapada w głęboki sen. Ta scena wydawała się być tą przedstawioną na płótnie, dopóki niedawna renowacja nie pokazała Erosa w chmurach nad Psyche. Sugerowałoby to być może, że faktycznie jest to scena, podczas której Psyche właśnie odkryła piękno swojego kochanka. Butelka, którą trzyma w lewej ręce, to lampa oliwna, z której wyciekła kropla płonącego oleju. Promienie światła otaczają Erosa i oświetlają scenę, podkreślając całkowicie białą sylwetkę Psyche.
no to teraz już wszystko jasne, dziękuje bardzo za wyjaśnienia – nie znałam tej części mitu o Psyche. na obrazie Ziera z pewnością przedstawiona jest uśpiona Psyche jeszcze w podziemiach (stąd ta płynąca obok lawa) z otwartym puzderkiem. Pozdrawiam